KUŞ GİBİ

Yorgun sandığım kanatlarımı gagamla yokladım

Hiç de yorgun olmadıklarını o an anladım.

İki yana açtığımda, parlaklığı denize dökülen gün ışığı gibiydi.

Üzerine konduğum daldan nazikçe havalandım

Ve uçmaya devam ettim

Aslıhan Özen

Gökçen'e

Kendisi olmayı başarmış bir insan, başkasının yanında kendi olmaya ihtiyaç duymaz. Kendisi olabilmiş insan ihtiyaçsızdır. Çünkü kendisiyle doludur.

Bir aşk şiiri yazdım ama kimseye okutmayacağım

Sevgili yolum

Söylenecek çok şey olmasına rağmen
Hepsi bir sessizlik kutusunun içinde uysal bir kedi gibi duruyorlar.
Kelimeye dönüşünce eriyecek gibiler.
Halil Cibran'a anlatsak belki yazabilirdi
Benim boyum yetmedi.

Gerçi o da yazsa biraz hayal olacaktı.
O zaman insanın yine de en yakını kendisi demek ki.

Halbuki dünyada insanın ilk uzaklaştığı kişi kendisi.
Elmaslarla dolu bir bohçayla dünyaya gelen insan,
Yarısını dağıtıp, yarısını çaldırdıktan sonra
Kendinden uzak, çaresi dostlarda, sevgililerde gibi zenginlik içinde fakirlik yaşar.
İnsan doğuştan zengindir ve hep öyle kalacaktır
ama dünya oyunu ona kendisini fakir gösterir.
Bu fakirlik ruhla ilgilidir.

Bir zamanlar en uzağım olan kendim
Bugün en yakın dostumdur.
Rüyalarım,
Hayallerim,
Yapabildiklerim, yapamadıklarım
Saçmalamam filan...
Hepsi beni ben yapan şeyler.

Ve bütün ayarlar elimde
Ne tarafa istersem o tarafa çeviririm düğmeyi.
Rotamı ben çiziyorum
Çizdiğim rotaya dümeni çeviriyorum.
Rüzgarda saçlarım uçuşuyor.
Ağzımın ucunda sadece benim duyduğum bir ıslık
Çizdiğim rotada denizi hafifçe aralayarak gidiyorum
İşte bu çok güzel.

Tanrı,

Bir damla yağmurun 

Küçük bir otun köklerine süzüldüğü yerde.

Arının çiçekten bal topladığı iğnesinin ucunda

Eşsiz kar tanelerinin her birinde

Müziğin her notasında

Çöldeki rüzgarda

Denizlerin derinliklerindeki küçük balıkta

Tanrı sadece severek,

Boşluk olmayan dünya ve evrende her yerde.

Ve biz Tanrım,

Seninle ilgili anlatılan her ezberi yıkıp,

Kendimizi bilerek, seni bilmek peşindeyiz.

İmza: Çocukların

17 Eylül 2013 

Tanrım, biz bu dünyada helak olduk. Heder olduk. Bıktık şu canımızdan. Bu güzel güneş batışı, bu harika müzikler için çok sağol ama yorulduk inan. O taraftan görüldüğü kadar da kolay değilmiş ayrıca. Bunu da gelince öğrendik. Oysa atıp tutuyorduk o tarafta ne güzel. Sitem etmiyorum. Yola devam ediyorum kurtuluş ümidim kalbimde.

Olsun

http://www.youtube.com/watch?v=aKJvbTEnp0I&feature=endscreen

Belki de şarkıyı söyleyen kız, benim hayalimdeki kız değildir

Olsun.

Ben onda cesareti, her şeyden özgür, kendini olduğu gibi ifade etmeyi gördüm.

Belki de gözlerine bakıp ruhunu gördüğümü sandığım delikanlı, hayalimdeki gibi değildir

Olsun.

Ben onda sevmeyi, gözlerinin ötesindeki ruhu hissetmeyi gördüm.

Belki de yıllarca dostluk, kardeşlik ettiğim kişi, benim hayalimdeki kişi değildir.

Olsun.

Ben onda kötü günde yanına koşmayı, iyi günde kahkahalar atmayı gördüm.

Ve belki bir gün kendime bakıp,

Cesaretimi giyer, kılıcımı kınına takarım.

Gözlerimin derinliklerindeki ruhumu soyar,

Onu dünyada insan olma kılıfından sıyırırım.

İyi günüme kahkahalar katar

Kötü günüme koşarak giderim.

Aslıhan Özen